-
S.LUDOVICA DE MARILLAC,św.Ludwika.Marillac wdowa (+l660).(15 marca).Paryżanka rodem(1591) z dostojnej rodziny.Ulegając jej życzeniu wyszła zamąż za Antoniego le Gras.Przeszło 2 lata pielęgnowała troskliwie i z poświęceniem chorego męża,który umarł o 13-letnim małżeństwie.Jaka wdowa oddała się w zupełności ubogim pod kierownictwe.św.Wincentega a Paulo.Skupiała koło siebie młode dziewczęta,przejęte duchem i miłości bliźniego,założyła stowarzyszenie Sióstr miłości,które się rychło bardzo rozszerzyło.Sama była prawie ciągle chora tak że,św.Wincenty jej dalszą pracę 27 lat trwająch uważał za cud łaski Bożej.Pap.Pius XI.który kanonizował ją (11 marca 1934)r.powiedział o niej przy uroczystości,że chociaż trwale była cierpiąca to jednak życie jej było bogate w skarby duchowe,było zjednoczeniem harmonijnym i m rrozlicznych przejawów świętości.Mimo cierpień rozwinęła wszechstronną działalność zbawienną śród ubogich i bogatych,śród rzemitślników i więźniów na ulicach i szpitalach,między żebrakami i dotkniętymi zarazą w domach prywatnych i publicznych schroniskach dla bezdomnych, w koszarach i na polach walki.Poświęciła się w zupełności Bogu,by się stać sługą ubogich.W ślad za swą założycielką i pierwszą przełożoną pracują jej córki duchowne w 4 tysiącach domów i liczą 40 tysięcy pracownic.
